Het verhaal van Vijf
Vijf was dertien jaar toen hij zijn broer Bas verloor. Nu, bijna anderhalf jaar later, is hij vijftien en doet hij zijn relaas. Ik heb helemaal geen leuke herinneringen meer, alle herinneringen aan mijn jeugd voelen shitty. Ik bedoel daarmee dat het ongrijpbaar is....
Beeld en geluid
We hadden onenigheid over het nieuws op tv, vriend en ik. Dat wil zeggen, hij wilde het nieuws zien en ik perse niet. We zaten ieder met een bord op schoot voor de tv, dus het was niet helemaal een optie om ergens anders te gaan zitten. Toch deed ik dat. Niet omdat...
Schuld en theater
‘Wat ben je streng voor jezelf,’ zei iemand naar aanleiding van een vorig blog, waarin ik beschreef hoe groot de schuld is die ik tors. Ja, ik ben streng voor mezelf, ik leg mijn functioneren als moeder van Bas onder de loep en zoek naar gebreken, die er dan ook...
Er toch bijhoren
Bas woonde al ruim twee jaar niet meer thuis, maar kwam nagenoeg ieder weekend naar hier. Dan deed ik mijn best om hem lekkere dingen voor te zetten, we gingen naar zijn favoriete Turkse pizzabakker, deden als het even kon wat leuks en aten sowieso een...
Lange tenen
Het gebeurt me geregeld dat mensen aangeven bang zijn me te kwetsen. Ze maken een opmerking over de dood en zijn vervolgens bang dat ik daar aanstoot aan neem.‘Nee,’ zeg ik dan verbaasd, ‘waarom zou ik?’Toch is het geen gekke gedachte, want ik raak snel gekwetst....




